Totaal aantal pageviews

maandag 31 december 2012

Vrij zijn van blokkades

Dat willen we allemaal: vrij zijn van blokkades. Voor velen is er nog een (lange) weg te gaan eer het zover is. Wanneer je bewust leert omgaan met jouw ervaringen dan wordt er een proces in werking gezet dat nooit meer stopt. Het zorgt ervoor dat je steeds verder gaat en dat je steeds dichter bij de essentie komt. Het mooie is, dat ik niet alleen met het denken, emoties en het lichaam bezig ben, maar ook met energie. Familieopstellingen is hier zo'n prachtig voorbeeld van. Energieën doen hun werk, maar ze zijn ook heel verschillend. Dit waarnemen van energieën voltrekt zich bij mij in het zien, weten en voelen ervan. Alles staat en valt bij het Bewust Zijn, want hoe meer je bewust bent van je lichaam en alle processen die zich daarin afspelen, hoe meer je er mee kunt doen. Want een onevenwichtige verdeling van je energie kan eveneens klachten geven. Wanneer je niet goed geaard bent, zit je veelal te veel in je hoofd. Fysieke energie die in je lichaam niet goed doorstroomt zet zich ergens in je lichaam vast, dit kan in de vorm van spanningen of blokkades zijn. Sta je letterlijk met beide benen op de grond? Ben je werkelijk hier aanwezig? Om in contact te komen en te zijn met de werkelijkheid is het noodzakelijk dat je fysieke energie goed doorstroomt. In de westerse geneeskunde wordt niet echt met energie gewerkt. In het oude China, Japan en India zijn ze al heel lang bekend met een morfogenetische invloed of energie. Deze wordt ook wel als Ch'i, Ki en Prana aangeduid. Morfogenese betekent letterlijk "het ontstaan van de vorm", en morfogenetische energie of Chi is energie met vormende invloed op de lichaamscellen, weefsels, organen en het organisme als geheel. In Nederland vind je het werken met deze vorm van energie wel terug in bijvoorbeeld de Tai Chi Ch'uan, Therapeutic Touch, Reiki en de acupunctuur. Deze energie noem ik vitale energie.
 
Het plaatje hier geeft aan hoe de energie zich kan verspreiden naar boven en naar buiten. Wanneer de vitale energie vrij komt (tijdens een sessie bijvoorbeeld) dan ervaren mensen dat als een hele fijne tinteling die door het hele lichaam stroomt. Je kunt dan voelen dat je echt leeft. Dit is iets wat je niet met je hoofd kunt bedenken maar alleen kunt ervaren. Het mooie van energie is, dat het zich niet beperkt tot één lichaam, waardoor ik bij de ander meestal kan voelen wat er aan de hand is. Dit talent stamt al uit mijn kinderjaren. Ervaringen die zo maar ontstaan tijdens een therapie brengen je naar een nieuw punt. Het is net alsof je los bent van de dualiteit en het vechten in en met jezelf. Het geeft een heerlijk gevoel van evenwicht en in balans zijn. Alles wat jij nodig hebt zit in jezelf en door in afstemming te gaan of te zijn met wat goed is voor jou, stijg je als het ware uit boven je gewone ervaring. Dit is een spirituele ervaring. Er is niets hoogdravends aan het is ook niet bijzonder maar je bent dan in kontakt met een gevoel van aanwezigheid. Deze aanwezigheid in jou is liefde, vrede, vertrouwen en dat je altijd zal bestaan. Met andere woorden je ervaart op een diep (ziel) niveau dat je verbonden bent met alles en iedereen.
                                       Dit alles omvattende Zijn, heeft uiteraard niets te maken met het plaatje hierboven. Want ook al hebben wij het ego nodig, het kan ons behoorlijk in de weg zitten. Natuurlijk krijgen we allemaal te maken met gevoelens van verdriet, onmacht of zelfs een heuse depressie. Wanneer je je wezenlijk afstemt met dat deel in jou, dus dat wat je wezenlijk bent, dan ervaar je iets anders. Je bent namelijk niet je verdriet en je bent ook niet je depressie, of je onmacht of je razernij. Nee, je zult dan ervaren dat je wezenlijk verbonden bent met alles wat is en wat leeft. Zodra je je niet (meer) identificeert met deze gevoelens, zullen ze op een bepaald moment gewoon wegvloeien net zoals ze gekomen zijn. Je kunt niet voorkomen dat je geraakt wordt, want natuurlijk zijn ze die gevoelens er dan (weer), maar je kunt er wel voor kiezen hoe jij er mee om wilt gaan. Emoties die gewoon kunnen komen en gaan en niet door jou, om welke reden dan ook worden tegengehouden, geven je uiteindelijk kracht. Je neemt letterlijk je eigen ruimte in door te laten stromen wat er komt.
 En, wat nog fijner is, je hangt dan niet meer aan de rokken van je moeder, of steunt op je vader, je partner, je kind(eren) of houd je krampachtig aan deze boom vast. Diverse vormen van meditatie zijn een uitstekend hulpmiddel om naar binnen te gaan. Het kan je helpen bij het weer bewust ervaren van je lichaamssensaties, eventuele blokkades te voelen en in kontakt te zijn of weer te komen met wie jij nu werkelijk bent. Lang geleden heb ik het gezien en ervaren als een grote brandende fakkel waarbij ik dat vuur was en mij razend snel kon verplaatsen, het was toen een hele bijzondere ervaring. De kracht in jezelf is verbonden met de buitenwereld en is daarin ook werkzaam. Jij, als onderdeel van het grote geheel, bent daarin een deel en je hebt daar ook invloed op. Jij bent het centrum van een krachtveld dat om jou heen is, daar kun je aanwezig zijn met je invloed en met jouw kracht. Met andere woorden je hoeft dan niets meer te doen. Hoe doe je dat dan? zul je je misschien afvragen. Het is slechts "doen door niet te doen". Zo gebeurt het regelmatig in mijn praktijk dat er bij de ander van alles al loskomt in de eerste paar minuten van het eerste kennismakingsgesprek. Door mijn aanwezigheid gebeurt er van alles. Jaren geleden toen ik met een goede vriendin in Hurghada op vakantie was en op het terras getuige was van een opbloeiende liefde tussen haar en haar Egyptische man, gebeurde er dit. Genietend van een heerlijke mok cappucino zat ik al soezend in het zonnetje en hield me afzijdig van hun gesprek. Waarop, voor mij volkomen onverwachts, hij tegen mij zei " what are you doing with me, your energy is so strong". Verrast keek ik op, deed mijn zonnenbril af en keek hem recht in de ogen. Zijn ogen vulden zich met tranen en ik antwoordde " i did nothing". Getraind in vooral mijn energie bij mezelf te houden, deed ik ook niets, behalve genieten van de zon, maar blijkbaar gebeurde er iets op een ander niveau. Voor mij is het vrijelijk stromen van de energie een zegening, het maakt vrij in het kontakt met de ander en last but not least je komt eindelijk thuis bij jezelf. Het wezenlijke in elk mens zit ook in mij en dus ook in jou. Alles wat gebeurt is goed en het gebeurt ook op het juiste tijdstip. Je bent dan in staat om dat te doen wat nu net op dat moment voor die persoon nodig is.
Leven vanuit mijn hart, open zijn, zonder oordeel en mij overgeven aan de stroom van wat zich aandient, het eindresultaat loslatend. Concreet houdt dat  in dat mijn "wil" in dit werken niet meedoet.
 Bij het werken met Familieopstellingen heb ik dat in zijn meest zuivere vorm mogen ervaren. Vertrouwen en in volledige overgave zijn dat wat er gebeurt, goed is voor het totale gebeuren. Het is een manier van werken, die ik het liefst doe. Want als je door al die lagen heen kunt zien en/of voelen  kom je in direkt kontakt met de ziel. Het kontakt op zielsniveau valt moeilijk in woorden uit te drukken. Je gaat voorbij aan het uiterlijk van de ander, maar ook of hij/zij wel of niet deugt en je ziet of voelt de essentie of het wezenlijke zelf.

Natuurlijk weet ik als geen ander dat het moeilijk is gedrag te veranderen, oude gewoontes los te laten, overtuigingen en ideëen aan te passen en/of op te geven en als mens in balans te zijn en te blijven.
Toch is er mijns inziens maar één weg, namelijk mij niet (meer) te identificeren met mijn ego. Alleen dan kan ik vrij van elk oordeel mijn werk doen.

Mensen in hun dagelijks leven lopen tegen allerlei problemen aan. Zoals bijvoorbeeld onverwerkt verdriet, geen keuzes kunnen maken, opvoedproblemen, lichamelijke problemen waar geen lichamelijke oorzaak te vinden is en (herhalende) problemen in je relatie, een burn-out om er maar eens een aantal te noemen. Dus aards als ik ben, komen deze prangende zaken dan ook gewoon aan de orde.

Ik wens iedereen een gelukkig, gezond en vooral blokkade vrij 2013.

maandag 24 december 2012

2013, Hoe word je wijs?

2013 komt er aan en dan ben ik 30 jaar beroepsmatig werkzaam in de hulpverlening. Jong was ik, zeker toen ik  met de opleiding begon. Begin 20 zijn en dan in de hulpverlening werken: dit was indertijd al helemaal geen pré, althans volgens de opleiding dan. Het verdiende zeker de voorkeur om minimaal 25 jaar (liefst nog ouder) te zijn, want dan had je op z'n minst meer levenservaring. De lezer zal ik niet vermoeien met mijn voorgeschiedenis, maar neem van mij aan dat ik op mijn 18e al behoorlijk wat levenservaring had opgedaan. Voor mijn leeftijd was ik zeer bewust en ook ik wist  dat ik iets met  "communicatie" wilde gaan doen. Wat dat dan precies zou zijn of zou gaan worden dat was mij toen nog niet duidelijk. Het was dan ook voor het eerst in mijn leven dat studeren leuk werd. 18 Jaar was ik en ben er nooit meer mee opgehouden. Eindelijk mijn plek gevonden en daar kon ik mij bezig houden met wat ik werkelijk interessant  vond en vind, namelijk het gedrag van mensen maar ook de manier waarop er gecommuniceerd wordt, verbaal en non-verbaal.
 
 

Wat er zich allemaal op dat onbewuste niveau afspeelt, is iets wat mij uitermate intrigeert. Gepokt en gemazeld ben ik door mijn jarenlange werkzaamheden, met laat ik het voorzichtig uitdrukken, de onderkant van de samenleving in één van de grote steden van Nederland. Het heeft mij veel gebracht, waaronder mensenkennis,  maar vooral kon ik mij  bekwamen in het voeren van allerlei gesprekken: van een intake tot een counselingsgesprek, van het werken met de transactionele analyse tot het voeren van een slecht nieuwsgesprek, een orde gesprek (daar ben ik inmiddels expert in) en  het deelnemen aan diverse werkgroepen. Maar waar draait het nu om? Elk probleem waar iemand mee komt, hoe klein of hoe groot ook, is een uitdrukking van die mens. Vaak zeggen ze niet veel,  maar worden zaken op een andere manier kenbaar gemaakt. Luisteren,  dat is een vaardigheid. Niet alleen de woorden betekenen iets, maar wat ik vooral oppikte was hoe iemand iets zegt. De lichaamshouding, de manier van kijken en gebaren maken ervaarde ik eveneens tijdens het werken met cliënten. Praten alleen lost niet altijd wat op. Wat zeker kan helpen om eens naar je eigen situatie dan wel je eigen gedrag te kijken. Zaken op een rijtje zetten en zien waar je nu op dit moment staat. Zo ook met schulden, wat mijns inziens bijna altijd een gedragsprobleem is, enkele uitzonderingen daar gelaten. Het plaatje geeft zeker de last weer die mensen kunnen ervaren wanneer er sprake is van een enorme schuldenlast. Het is ook heel duidelijk te zien wanneer mensen gebukt gaan onder problemen. Dit hoeven uiteraard niet alleen financiële problemen te zijn. Het lichaam laat zonder meer zien wat de kern van de moeilijkheid is. Zo oefende ik mij dag in en dag uit in het "lezen" van mensen. De manier waarop ik voor de instelling moest werken, paste niet helemaal bij mij, omdat ik het voornamelijk pleisters plakken vond en het daadwerkelijke probleem niet werd aangepakt. In de loop van de bijna 30 jaar heb ik ook het papierwerk zien toenemen  en tegenwoordig moet alles natuurlijk digitaal en als het even kan moeten alle bestanden ook gekoppeld zijn. Op een gegeven moment zat ik meer achter mijn bureau dan dat ik daadwerkelijk met mensen aan het werk was. Dit was niet hoe ik wilde werken. Eenmaal in contact gekomen met het lichaamswerk, ging er een andere wereld voor mij open. Elk lichaam is uniek, het reageert ook elke keer weer anders en spierblokkades en spanningsverdeling in het lichaam zijn een prachtige ingang voor een therapie wanneer je iets wilt veranderen. Met andere woorden: het is zaak dat je weer in contact komt met je gevoel. Veel mensen zijn, zoals ik dat noem "afgelogd" van hun lichaam en overleven alleen nog maar met alle gevolgen van dien. Elke plek in het lichaam heeft een betekenis. Onze Nederlandse taal kent een aantal mooie uitdrukkingen, zoals het hart op de tong hebben, iets op je lever hebben, zwaar op je maag liggen, je buik er van vol hebben, je gal spugen, iets achter de rug hebben, ergens onder gebukt gaan, iets voor je kiezen krijgen en op je tenen lopen. Zo zijn er nog legio voorbeelden te noemen, vind je dat leuk? Ik daag je uit!. Rüdiger Dahlke heeft een prachtig handboek geschreven over de psychosomatiek. Cliënten ervaren nu zelf waar zij het benauwd van krijgen,  zich vastzetten, verharden of jeuk hebben. Dit is een heel belangrijke stap, namelijk dat je je bewust wordt van hoe het bij jou werkt. En dat je dus het probleem gaat erkennen, verkennen en herkennen.
 
Praten alleen helpt niet. Je kunt uren over je problemen praten en er ook heel lang mee bezig zijn. Dit alles is een proces dat zich voornamelijk in je hoofd afspeelt en zegt niets over hoe jij de realiteit ervaart. Alles begint met het je bewust zijn van wat er is en dat niet alleen, ook het voelen en ervaren. Je kunt er dan niet meer omheen en het is dan aan jou of je een volgende stap wilt maken. Speyertherapie is een manier van werken waardoor je dieper in je lichaam komt en kontakt maakt met je gevoel, maar ook met de levensbron in jezelf. Wanneer je daar kontakt mee maakt, dan ervaar je wat je aan het doen bent met jezelf en met je leven. Je voelt en ervaart dan bijvoorbeeld hoe het met je vertrouwen is gesteld, of hoe blij of ontevreden je bent met jezelf. Je gaat ook ervaren dat jij het middelpunt bent van je problematiek maar ook dat jij degene bent die er iets aan kan veranderen.
 
 
Misschien ben je lang weggevlucht voor bijvoorbeeld je verdriet, woede en angsten. Met praten lukt dat heel makkelijk. Maar wanneer je met je lichaam aan het werk gaat dan komt er een moment dat je echt geconfronteerd wordt met allerlei gevoelens.  Dit kunnen bijvoorbeeld verdriet, woede, onmacht maar ook angst zijn. Je bent je niet alleen bewust van het feit dat je deze gevoelens hebt, nee, sterker nog, je wórdt het. Je bereikt de kern van je probleem en het is zo tastbaar dat je er met geen mogelijkheid meer omheen kunt. Dit is voor de meesten van ons het moeilijkst. Je laat toe wat er is en dat kan heel pijnlijk zijn. Wanneer je de bereidheid hebt om alles toe te laten wat zich aandient en durft te ervaren, dan komt de omslag. Vanachter een bureau lukt mij dit echt niet, want ik reis met de ander mee in alles wat zich aandient, van diep verdriet, eenzaamheid, angsten, onmacht en bijvoorbeeld woede. Iedereen heeft van kinds af aan wel blokkades opgebouwd, de één wat meer dan de ander.Wanneer je daar vrij van wordt dan ontstaat er iets nieuws.
 
                                               
 
Het is alsof je opnieuw geboren wordt en cliënten benoemen het dan nog wel eens alsof zij in een soort van "niemandsland" zijn. Onwennig met het nieuwe en zij ervaren dat het oude  niet meer past. Dit is een fase die vraagt om te exploreren. Want je voelt nu en dat voelen neemt een heel belangrijke plaats in. Hoe ga ik met mijn gevoelens en de signalen die mijn lichaam afgeeft om? Hoe ga ik mij opstellen? Hoe baken ik op een voor mij gezonde manier mijn grenzen af? Hoe zeg ik de dingen die ik voel?  Zo onstaat er een periode van vallen en opstaan, waarbij je nieuwe ervaringen opdoet met het gevoelsgebied. Opnieuw leren kwetsbaar te zijn en opnieuw oefenen in het leren je te openen. Op weg naar leven waarin je eigen kracht leert voelen. Je gevoel laat je zien en je kunt leven op een manier die voor jou  autenthiek is. Dat houdt in dat je leert om op een bewustere manier in het leven te staan. In sommige gevallen leidt dit tot een compleet nieuwe manier van leven. Ik zie geen heil in pleisters plakken. Mensen worden afhankelijk gehouden in plaats van verantwoording te nemen voor hun eigen leven.
 
 

zaterdag 15 december 2012

Kerstmis, conformeren of durf je jezelf te zijn?

Kerstmis, een feest van licht, is het Christelijke geboortefeest van Jezus-Christus. Massaal viert Nederland het kerstfeest. Reclame folders vallen met de regelmaat van de klok op de mat. Reerug, biefstuk, rollade, wijnen, whiskey, chocolade, kerststollen (ik gruw ervan), de kerstkleding en vooral niet te vergeten  allerlei make-up en tips van onze styling goeroe's om er op deze dagen vooral trendy, chique en piekfijn uit te zien. Wat mij altijd weer verbaast, is de overdaad. De tablets, mobiele telefoons, computerspelletjes, de nieuwste feestkleding en allerlei (dure) luchtjes, die toch een "must have" zijn, is het niet voor jezelf dan op zijn minst voor je geliefde(n).


De Wintertijd is een tijd waarin de natuur zich helemaal terug trekt en dagen heel kort zijn. In de natuur is er weinig kleur te zien en de weelderige vormen van bladeren, bloemen, insecten en geuren laten nog even op zich wachten tot het voorjaar. Wanneer je bij jezelf naar binnen gaat en rustig de tijd neemt om te voelen hoe Kerstmis voor jou is, dan zou het kunnen gebeuren dat je iets anders voelt dan dat je met je hoofd bedacht hebt. Durf je daar ook naar te handelen?
De Germanen vierden rond Midwinter (21 december) reeds midwinter- of joelfeesten (winterzonnewende) waarbij het boze werd verjaagd en het licht werd begroet. Vooral dat verwelkomen van het licht maakt mij blij. Heel vaak hoor ik in mijn praktijk gezucht en gesteun van de cliënten als de feestdagen er weer aan zitten te komen. Wat ga ik of wij nu weer doen met deze dagen. Pf......hoor ik menigeen zeggen "ik heb er helemaal geen zin in" om nog maar even maar te zwijgen over alle verplichtingen die erbij horen.

 Gezellig doen aan de Kerstdis, hoe doe jij dat of houd jij de facade op voor de familie?.

Hoe vier jij dit jaar kerstmis en hoe ziet jouw kerstboom of kerstversiering eruit?? Elk jaar een ander design? of kleur? Doe je mee met de nieuwste trends? Al nagedacht over de cadeau's? Wat heb jij, buiten je schoonouders, je eigen familie, op het menu staan? Hoe voel je je aan het eind van de 2e kerstdag? Gelukkig en voldaan? Of heb je je groen en geel geërgerd aan je ouders, je broer, zus of je schoonfamilie, de kinderen of je kleinkinderen?
Is dit ook wat je werkelijk wilt? Of heb je je dit jaar ook weer geconformeerd aan wat anderen van je verwachten? Of houd je van Kerstmis en is wat ik schrijf voor jou helemaal niet van toepassing. Kermis Het Feest van Licht, ga jij je omringen met liefde, met liefdevolle mensen? of is het een stresstijd?
Hoe trouw ben je aan jezelf? Zeg je wat je werkelijk vindt en geef en ontvang werkelijk vanuit je hart? Of doe elk jaar weer mee, omdat het nu eenmaal zo hoort? Of is het misschien tijd om authentiek te zijn?